Τρίτη, 21 Αυγούστου 2007

...και στο διάβολο πουλάω την ψυχή μου...

Δυο άγνωστοι γνωστοί. Είναι λυπηρό...Έτσι ξαφνικά, έτσι απλά. Θυμάσαι? Τα είχαμε όλα μαζί...Γέλιο, δάκρυα, θυμό, προβλήματα, ξεγνοιασιά, χαρά, λύπη, αγκαλιές, τρέλες( bohoris :-) ), προδοσίες, 15 μήνες, σχέδια, παρόν...μέλλον... Τα είχαμε όλα μαζί. Θυμάσαι? Μονάχα σιωπή, να τι μας έμεινε... Στον ίδιο χώρο κ δε λέμε λέξη. Θέλω να σου μιλήσω. Δεν το κάνω για σένα.
Γιατί γράφω? Πώς να το δεις? Δεν πειράζει...Τα φυλάω στο μαγικό μου κουτί...
κι αυτό ξέρει...
te iubesc

1 σχόλιο:

kostas_patra είπε...

"και όμως περισσότερο αυτό που με πειράζει,
είναι την απουσία σου πως πάω να συνηθίσω"

μικρή μουσική απάντηση στο ημερολόγιό σου