Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2007

Nα το θυμάσαι κοριτσάκι μου, να δίνεις χαρά...

Κοριτσάκι μου,
μες στο βουβό πηγάδι του φεγγαριού
σου ‘πεσε απόψε το πρώτο δαχτυλίδι σου.
Δεν πειράζει.
Αργότερα θα φτιάξεις άλλο
να παντρευτείς τον κόσμο μες στον ήλιο.
Γιατί δεν είναι κοριτσάκι
να μάθεις μόνο εκείνο που είσαι,
εκείνο που έχεις γίνει,
είναι να γίνεις
ό,τι ζητάει
η ευτυχία του κόσμου.
Άλλη χαρά
δεν είναι πιο μεγάλη
απ’ τη χαρά που δίνεις
Να το θυμάσαι κοριτσάκι.

Γιάννης Ρίτσος, για την κόρη του

1 σχόλιο:

helorus είπε...

"είναι να γίνεις
ό,τι ζητάει
η ευτυχία του κόσμου"

M΄άρεσε ο στίχος αυτός καθώς μ΄έκανε να δω και λίγο έξω από το στεγνό "εγώ" ίσως εκεί ακριβώς που μπλέκεται το εγώ με τον υπόλοιπο κόσμο...

Καλώς σε βρήκα