Τρίτη, 25 Δεκεμβρίου 2007




Χριστούγεννα...Δεν περιμένω όμως τίποτα πια...Χριστούγεννα παγερά, μοναχικά...


Μα το χειρότερo απ'όλα είναι ότι ξεχνάω τη φωνή σου...

Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2007

wish u were here...


φοβάμαι....

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2007


Αποφεύγω ν'αναρωτηθώ εσύ τι κάνεις τώρα. Τί είμαι εγώ για σένα αυτή την εποχή, ακόμα και τί ήμουν τότε.

Δεν μπορώ να ξέρω ούτε τολμώ να υποθέσω.

Το σενάριο ζωής του καθένα μας τραβάει τον μοναχικό του δρόμο, δρόμο με τις δικές του μοναδικές σημασίες, σημάδια και σήμαντρα. Τα σενάριά μας τραβάνε χωριστά, παράλληλα, αλλού για αλλού, κάπου για λίγο εφάπτονται ή διχοτομούνται. Στο σημείο τομής παίζονται τα δράματα όσο διαρκούν κι όσο κρατάει ο απόηχός τους.

Το ένα πρόσωπο μπορεί να είναι ήρωας μέσα στο σενάριο του άλλου, ενώ το άλλο μικρός κομπάρσος στο σενάριο του πρώτου. Οι ρόλοι μας σπάνια ανταποκρίνονται κι οι ατάκες μας κολλάνε.

Αποφεύγω ν'αναρωτηθώ τι σήμαινα εγώ για σένα. Τη σημασία μου σ'όσα τώρα θυμάσαι. Μόνο τη δική σου σημασία μέσα μου ανιχνεύω σκάβοντας στοές, λαγούμια, υπόγεια ατελείωτα. Η ανάγκη μου να σε αποκρυπτογραφήσω με αναγκάζει να μελετώ τη γεωγραφία της ύπαρξής μου. Για να σ'εντοπίσω πάνω μου, ασχολούμαι με μένα...


Απόσπασμα απο το βιβλιο ''Η μοναξιά είναι από χώμα''.