Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2008

Παίζουμε;

Η πρόσκληση του πιο ταξιδιάρικου σύννεφου, με έβαλε κι εμένα σ'ένα παιχνίδι αναζήτησης όμορφο!
Ακούστε, λοιπόν!

Το παιχνιδάκι βάζει κάποιους όρους...
[κλεμμένοι από το post της elmelissa :)] : 

1. Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.
2. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).
3. Βρες την πέμπτη περίοδο (=από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι) της σελίδας.
4. Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).
5. Ζήτα από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.

Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι παίζουν ζαβολιάρικα! Μα αυτή είναι, ίσως, η ομορφιά του παιχνιδιού! Η αναζήτηση μιας μόνο σελίδας...της 123...σε πόσα κ πόσα βιβλία...άλλα ξεχασμένα, άλλα αγαπημένα! Με τα βιβλία μου μοιρασμένα σε δυο σπίτια, δεν είχα την ευκαιρία να ψάξω τόσα πολλά... Το βιβλίο του Ντοστογιέφσκι, ήταν το τελευταίο που έπεσε στα χέρια μου, αφού ήταν κ από τα τελευταία που είχα διαβάσει..
Ένα βιβλίο, με 3 ιστοριες: Λευκές Νύχτες, Όνειρο ενός γελοίου, Μια γλυκιά γυναίκα.
Η δική μου 123 ανήκε στο όνειρο κάποιου γελοίου...
ο οποίος είχε ονειρευτεί το ταξίδι του σε μια άλλη από τη δική μας,
όπου όλα υπήρχαν μέσα από τα μάτια της
ανιδιοτελειας και της αγάπης...
Κατάφερε, όμως, αυτός ο ένας, όλους να τους διαφθείρει. Ελάτε να σας δείξω!

<Η γνώση είναι ανώτερη από τα αισθήματα, η συνείδηση της ζωής ανώτερη απ'τη ζωή. Η επιστήμη θα μας δώσει τη σοφία, η σοφία θα αποκαλυψει τους νόμους και η γνώση των νόμων της ευτυχίας είναι ανώτερη
 από την ευτυχία. Να τι λέγανε, κι υστερα από τέτοια λόγια,ο καθένας αγάπησε τον εαυτό του  πιο πολύ απ'όλους, μα  ούτε και μπορούσανε να κάνουν διαφορετικά. Ο καθένας τους έγινε τόσο εγωιστής και θαύμαζε τόσο την προσωπικότητά του, που έκανε ό,τι του πέρναγε από το χέρι για να ταπεινώσει και να μικρυνει την προσωπικότητα του άλλου.Ο θάνατός σου η ζωή μου. Εμφανιστηκε η δουλεία, εμφανίστηκε μάλιστα η εθελοντική δουλεία: Οι αδύνατοι υποτάσσονται πρόθυμα στους δυνατότερους με μοναδικό σκοπό να τους βοηθήσουν να υποτάξουν όσους ήταν πιο αδύναμοι από αυτούς. Εμφανίστηκαν προφήτες που έρχονταν σ'αυτούς τους ανθρώπους και τους μιλάγανε για την περηφάνια τους, τους λέγανε πως χάσανε το μέτρο και την αρμονία, πως γίνανε ξεδιάντροποι. Όλους αυτούς τους κοροιδεύανε ή τους λιθοβολούσανε. Το άγιο αίμα χύνονταν στα κατώφλια των ναών. Από την άλλη μεριά, αρχίσανε και εμφανίζονταν άνθρωποι, που βάλθηκαν να βρούνε τρόπο, πώς να ενωθούνε ξανά όλοι, έτσι, που ο καθένας, χωρίς να πάψει να αγαπάει τον εαυτό του περισσότερο απ'όλους να μην εμποδίζει τους άλλους και να ζήσουν όλοι μαζί σα να ήταν όλοι μαζί μια κοινωνία, χωρίς διαφωνίες. Ολόκληροι πόλεμοι γίνανε εξαιτίας αυτής της ιδέας.....>

Καλώ, λοιπόν, με τη σειρά μου, να παίξουνε, να μοιραστούν...τον dorian, το asteraki και τη lila downs!

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

paizoume....

elmelissa είπε...

Διδακτικό το απόσπασμα του Ντοστογιέφσκι που αντέγραψες, αν και λίγο τρομακτικό...μονο το Έγκλημα και Τιμωρία έχω διαβάσει δικό του...χαίρομαι που με έφερες σε επαφή και με κάτι άλλο...νομίζω πώς αυτή είναι η μαγεία του παιχνιδιού :)
Μου φάνηκε αστείο που σήμερα στην Athens υπήρχε αναφορά σε αυτό το παιχνίδι

Καλό σου βράδυ, pixie :)

piXie είπε...

Εlmelissa μου, είναι πραγματικά καταπληκτικό βιβλίο-ιστορία...Μέσα σε 30 και κατι...σελιδες χωράει πάρα πολλά πράγματα,έξυπνα, που αφήνουν ένα σημαδάκι μέσα σου! Είναι τρομακτικό το απόσπασμα, ναι, μα κλείνει αισιόδοξα το βιβλίο..ότι με την αγάπη...όλα ομορφαίνουν!
Καληνύχτα συννεφάκι!