Κυριακή, 23 Μαρτίου 2008

Home is where the wind blows



Δε θέλω

πια

να φεύγω

μακριά.




...Κι αυτός ο άνεμος

δε σταματάει να φυσάει.


6 σχόλια:

Ιφιγενεια είπε...

Νομίζω αυτό πάλι από S1ngles το άκουσα αλλά κολάει...

"Ο προορισμός δεν είναι πάντα το μέρος που κατευθύνεσαι. Μερικές φορές είναι το μέρος που καταλήγεις..."

Μη σε τρομάζει το αεράκι αν πρέπει να φύγεις, άστο να σε πάρει... δεν ξέρεις σε τί μαγικά μονοπάτια θα σε βγάλει...;)

Όμορφες Καλημέρες...

piXie είπε...

Είναι φορές που δεν ξέρω που πρέπει να πάω, από που φεύγω, γιατί, ξέρω όμως ότι το έχω ανάγκη...Ότι έχει έρθει ο καιρός μου, κι ο άνεμος δεν ησυχάζει μέχρι να με πάρει μαζί του! Και τον αφήνω!
Καληνύχτα καλή μου Ιφιγένεια!

faidra είπε...

"Όταν έχω αυτόν τον ξαφνικό πόθο να πετάξω και δεν έχω πού να πετάξω κρύβομαι στη συλλογή μου" (από την ταινία Φτηνά Τσιγάρα). Τάση φυγής... για να αλλάξουμε εμάς ή τους άλλους. Καληνύχτα.

piXie είπε...

Το απόσπασμα από την ταινία, το φαντάστηκα να το λέει μια πεταλούδα! Η οποία θέλει να πετάξει, αλλά δεν ξέρει που...Και επιστρέφει παγιδευμένη στη συλλογή που ανήκει. Είναι που ψάχνει κι αυτή κάτι ν'αλλάξει, μα την μπερδεύει ο χτύπος των φτερών της..Τα είχε, βλέπεις, συνηθίσει κλειστά.
Καληνύχτα Φαίδρα!

elmelissa είπε...

Μου θυμισες το "Σοκολα", όπου η Μπινιος κάθε που ένιωθε την πνοή ενός συγκεκριμένου ανέμου έπρεπε να φύγει...Μέχρι που κάπου κατασταλαξε...

Μη φυγεις, αν δε θες να φύγεις....αλλά αν το μέσα σου ζητά εναγωνίως τη φυγή, άκουσέ το.

piXie είπε...

Είναι που λίγο πριν είχα δει το chocolat, elmelissa μου... και εσυ το κατάλαβες! :) Και έντυσα έτσι το μέσα μου με εικόνες και λέξεις! Καληνύχτα!:)