Τετάρτη, 23 Απριλίου 2008

Δεν έχω άλλη ανάσα απ' τη δική σου

Ένα άρωμα γνώριμο και ξεθωριασμένο σκορπισμένο στον αέρα κατευθύνεται προς τα μέσα μου. Το πότε έγινε ποτέ, το όταν έγινε ήταν.

Νυχτώνει νύχτα μυθική.

Σταυροδρόμια και λαβύρινθοι.
Τα πετραδάκια εξαντλήθηκαν στη διαδρομή, το νήμα τελείωσε την κρίσιμη στιγμή. Μαύρα μαντήλια της τυφλόμυγας χαθήκαν σε συρτάρια ανακατεμένα.
Σκιές και απόηχοι.
Το πάτωμα τρίζει.
Και οι ομοιοκαταληξίες της Δημουλά δε σταματούν να επαναλαμβάνονται.

...ήλιοι-Απρίλιοι, ήλιοι-Απρίλιοι...

Έαρ που δε γίνεται με ρίμες, ούτε με χρόνους χρωμάτων...
Και εσύ σταμάτα να γελάς, με πράγματα που δεν υπάρχουν σταμάτα να γελάς.

Δεν υπάρχουν σχόλια: