Κυριακή, 15 Ιουνίου 2008

Ανάσα...


Εκείνη η φυλακή...
τι σου είχα πει ότι φυλάκιζε; Πυξίδες, μίλια και διαφορές; Ανέμους, χάρτες και στιγμές; Καράβια, ανθρώπους και φυγές; Πόσο γελάστηκα...Το είδα σε μια νύχτα μέσα καθαρά. Φωτεινή μαρμαρυγή. Έφτασε μόνο να δω τον εαυτό μου μέσα από τα δικά σου μάτια.
Ένα παράθυρο ήταν...
Τα κάγκελα που τα είδα; Κι από όλες τις λέξεις μου, κράτησα μόνο τα πανιά και τις άγκυρες, και το Σταυρό του Νότου... Μ' αρέσουν. Όποιο χάρτη και να κρατάς, οι δρόμοι δεν αλλάζουν, μόνο οι προορισμοί. Εμείς διαλέγουμε και πάλι. Βρήκα πάλι το ρυθμό της ανάσας μου... Ταξίδι χωρίς απόσταση ήταν.

Σου έχω φυλάξει τη θέση δίπλα μου, σ' εκείνο το παγκάκι κάτω από τα δέντρα.
Με πας ή σε πάω εγώ ψηλά; Δεν μπορώ να ξεχωρίσω, κι αυτό μου αρέσει. Ότι δεν χρειάζεται να ξεχωρίσω. Πάμε μόνο μαζί.
Σου μιλώ για εκείνο τ' όνειρο. Να πηγαίναμε, λέει, σ' ένα φάρο, να καθόμασταν κάτω, ν' ακουμπούσαμε την πλάτη μας στον υγρό τοίχο, ν' ακουμπούσα πάνω σου. Να κοιτάω μια τη νύχτα, μια τη θάλασσα και δυο εσένα. Να με κοιτάς κάθε που θ' ανάβει το φως, να με κρατάς πιο δυνατά κάθε που θα σβήνει....

Φεύγω από εδώ. Κοιτώ τη θέση δίπλα μου. Πότε έφυγες; Κι εγώ μιλούσα μόνη μου...

6 σχόλια:

elmelissa είπε...

Τι όμορφα που ταξιδεύω με τις λέξεις σου,pixie και με τη μουσική σου!

Ένα ταξίδι το όνειρο. Ένα ταξίδι του νου μέσα σε μια αγκαλιά.
Αποστάσεις και προορισμοί, πόσο ασήμαντα είναι !

Iris είπε...

"...όσες κι αν χτίζουν φυλακές κι αν ο κλοιός στενεύει, ο νους μας είναι αληταριό που όλο θα δραπετεύει..."

Όποιο χάρτη και να κρατάς, οι δρόμοι δεν αλλάζουν, μόνο οι προορισμοί

Πολύ όμορφα ζωγράφισες με τις λέξεις σου τα συναισθήματα!

piXie είπε...

elmelissa μου καλή, τα ταξίδια είναι για να τα μοιράζεσαι! Και τα όνειρα για να ταξιδεύεις όπου λαχταρά η ψυχή σου!
Οι αποστάσεις και οι προορισμοί είναι ασήμαντοι, αρκεί μόνο να το συνειδητοποιήσεις...

Ονειρέψου κ ταξίδεψε...Κι έλα πιο κοντά σε ό,τι σου πλέκει φτερά στα χέρια , να πετάς!

Καλό απόγευμα!

piXie είπε...

Ο νους μας είναι αληταριό... Κι όλο θα δραπετεύει! Το σκέφτομαι, κ χαμογελώ iris! Ο νους κι η ψυχή δεν ξέρουν από όρια και περιορισμούς! Αισιοδοξία, χαμόγελο κ ελευθερία!
Να είσαι καλά κοριτσάκι!

Feli είπε...

ολα γινονται αθορυβα...ολα μεσα στη σιωπη...ποτε εφυγες?

Sideras είπε...

Δεν ξέρω για εκείνη την φυλακή ,η την φυγή που λες .Αλλά ξέρω ότι η ανάσα πάντα ταξιδεύει , πάντα ονειροπολεί, θες δεν θες.
Ωραίο το κείμενο σου!!

Σιδερένιες καλημέρες