Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2008

Deroulement infini

Σου 'χει τύχει να φτάσεις στο μώλο και το καράβι σου να 'χει φύγει δέκα χιλιάδες μίλια ταξίδι, να 'χει νυχτώσει, να πέφτει ομίχλη στο ποτάμι, να 'σαι τρεις ώρες μακριά από το προξενείο σου; Στην τσέπη ούτε μια πένα, το πακέτο αδειανό. Είναι το πιο βαρύ θαλασσινό κρίμα. Για χρόνια σε δείχνουνε με το δάχτυλο..."Εκειός που 'χασε τότε το καράβι του στην..."

Το δάχτυλο, το νοιώθω πάνω μου.
Με δείχνει;
Έφτασα αργοπορημένα στο μώλο.
Ναι...
Τ' άκουγα το σφύρηγμα, να πεις πως δεν το άκουγα;
Κάλεσμα.
Ξεκινούσα για το μώλο..στην πορεία γύριζα πίσω.
Και τώρα..τώρα μόνο έφτασα.
Καθρέφτης το πρόσωπό μου, δέκα χιλιάδες κομμάτια, άδεια θάλασσα το σακατεμένο είδωλο.
Και δεν είμαι ούτε πλήρωμα, ούτε επιβάτης, ούτε επισκέπτης.
Το καράβι δε με αναγνωρίζει πια.
"Εσύ που 'χασες το καράβι τότε..."
Το είδα μόνο να μπερδεύεται με τη γκρι νύχτα.

Το αρχικό απόσπασμα είναι απο τη Βάρδια του Καββαδία.

11 σχόλια:

Ναυαγος στο γαλαζιο είπε...

όπως προφανώς θα γνωρίζεις ο Καββαδίας έλεγε :
Δεν ξεκίνησα για τίποτα. Μονάχα για να ταξιδεύω.
Ετσι κι εσύ... κι εμείς όλοι.
Κι ας το ξέρουμε, κι ας το καταλαβαίνουμε.
Καράβι είναι. Ταξίδια κάνει. Κι αν δεν έρθει το ίδιο, κάποιο άλλο θα δέσει στον μώλο...

Το νόημα είναι η διαδρομή και όχι να φθάσεις ώς εκεί... Φτιάξε όμορφη την πορεία σου.

piXie είπε...

Γαλάζιε ναυαγέ,
Να...είναι που μερικές φορές, αυτό το συγκεκριμένο καράβι είχε κάτι το ιδιαίτερο, ένα κομμάτι από σένα. Κι ύστερα αναρωτιέσαι πώς το άφησες και σου έφυγε.
Κι έχεις δίκιο για τη διαδρομή. Αξίζει όσο κανείς προορισμός!
Όμορφες να ναι οι μέρες σου!

Chrisa είπε...

Δεν πειράζει που άργησες..
Θα γευτείς πολλά ταξίδια..τα περισσότερα στον ουρανό των ονείρων σου..
εκεί θα είσαι καπετάνιος..το καράβι η ζωή σου..
Θα την οδηγήσεις εκεί που επιθυμείς!Κυνήγησε ψάξε..αναζήτησε..
Μετά απόμια γκρι νύχτα έρχεται μια πολύχρωμη μέρα!

Υ.ΓΥπέροχος ο Καββαδίας...
απλά...
Να περνάς όμορφα!

Chrisa είπε...

οσο όμορφο και αν είναι το καράβι που έχασες..όσο δελεαστικό και αν είναι το ταξίδι που άφησες..
Πάντα έχεις μια δεύτερη ευκαιρία..
Δεν μπορεί..
Κάποτε θα επιστρέψει στο λιμάνι του..

piXie είπε...

:) Με κάνεις να χαμογελώ Chrisa με τα λόγια σου, μου χαρίζεις λίγη από την χαμένη μου αισιοδοξία!
Επανεκκίνηση της κρυμμένης μου ενέργειας!

ευχές για νύχτες καλοκαιρινές, μ' αρώματα και χρώματα!

CAESAR είπε...

Αν δεν "έχανε" το καράβι δεν θα ήταν τόσο γνωστός κι αγαπημένος μέχρι σήμερα!

Μαρία Νικολάου είπε...

Eμενα παλι άλλος μου ετοιμασε τη βαλίτσα, μου εβγαλε εισητήριο, με πηρε απο το χερι και με πηγε στο μώλο, κι ύστερα μεχρι να κοιταξω το φεγγαρι... έφυγε μόνος ..
Ετσι..διχως λεξη..

Καλησπέρα :)

fei είπε...

φοβαμαι
φοβαμαι γιατι ακουσα το σφυριγμα και χαθηκα στα στενα της πολης αντι να παω στο μωλο
δε νιωθω το δακτυλο πανω μου γιατι εχω κρυφτει και απο τα προσωπα...
δεν ειναι ομως η λυση αυτη....
ακολουθησες τ λυση βλεπεις το δακτυλο πανω σου και τωρα μπορεις απλος να πεις
΄΄ήταν επιλογη μου''

ΠΡΩΤΟΠΛΑΣΤΗ... είπε...

Τα καραβια ειναι σαν τους ανθρωπους... Ερχονται, σε παιρνουν μαζι τους, σε ταξιδευουν και καποια στιγμη ή σε "ξεχνουν" σε καποιο λιμανι ή παιρνεις την πρωτοβουλια να δραπετευσεις... Κι αν χασεις καποιο μπορει τελικα να ειναι για καλο... Μπορει να σε αφηνε μεσοπελαγα... Το επομενο καραβι ευχομαι να σε ταξιδεψει ομορφα...!

Καλως σε βρισκω!

piXie είπε...

@Caesar
Καμιά φορά μένει να σε στιγματίζει...Μέσα σου ή για τον περίγυρο!

@Μαρία Νικολάου
Κρίμα...Γιατί έχασε το φεγγάρι...Μαζί σου. Του έμεινε μόνο η σιωπή του..

@fei
Ήταν επιλογή μου; Επέλεξα κι εγώ το φόβο τόσες και τόσες φορές. Μα δεν τον θέλω πια. Μόνο μου σκορπάει τη ζωή και ότι αγαπώ. Εκεί μες τα στενά που είσαι...κοίτα για μια στιγμή προς τη μεριά του λιμανιού. Βλέπεις; Ενα κομμάτι θάλασσα. Δε θα ήθελες να τη δεις ολόκληρη;

@Πρωτόπλαστη
Καλώς την!
Λες να μ' άφηνε μεσοπέλαγα;...Τουλάχιστον δε θα τα είχα βάλει με τον εαυτό μου!
Ταξίδια όμορφα σου εύχομαι!

fei είπε...

''.κοίτα για μια στιγμή προς τη μεριά του λιμανιού. Βλέπεις; Ενα κομμάτι θάλασσα. Δε θα ήθελες να τη δεις ολόκληρη;''

poly