Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2008

Έξω έχει βραδιάσει, από νωρίς πια. Οι μέρες μίκρυναν, μαζί και η διάθεση των ανθρώπων γύρω μου. Σα να την πνίγουν στο σκοτάδι. Γυρίζω στο σπίτι μου, μέσα στην πρώιμη νύχτα. Ψιχάλες φθινοπωρινής βροχής πέφτουν στο πρόσωπό μου. Πυκνές, μα απαλές. Κλείνω τα μάτια κι ο αέρας τις φέρνει πάνω μου. Μια φωνή δίπλα μου με ρωτά αν με ενοχλεί. Μα πώς θα μπορούσε; Μόνο αίσθηση ελευθερίας νιώθω, μόνο λύτρωση. Όχι από κάτι συγκεκριμένο. Χαμογελώ αχνά. Αλλά μαζί λυπάμαι, για αυτή τη μελαγχολία γύρω μου. Θα γυρίσω σπίτι μου σκέφτομαι, και στη ζεστασιά του, στην οικειότητά του, θα αφεθώ. Το έχω ντύσει με τα αισθήματα που θέλω, να το νιώθω σα μια αγκαλιά.

Ένα κορίτσι γαλάζιο, με βάζει σε σκέψεις. Η λογική ή η καρδιά; Ποιό να ΄ναι το σωστό τελικά;
Υπάρχει σωστό; Από τη στιγμή που αυτά τα δυο θα συγκρουστούν, όποιο και να διαλέξεις υποφέρεις, αλλά με διαφορετικό τρόπο.

-Νομίζω ότι το καλύτερο είναι να φύγεις, όταν αρχίζεις να υποφέρεις για κάτι από τα δύο.
-Μα όταν φεύγεις τότε είναι που επικρατεί η λογική.
-Κι η καρδια πόσα μπορεί να αντέξει;
-Όσα δε χωρά η λογική, γι' αυτό λέγεται καρδιά. Αλλιώς θα ήταν ίδια με τη λογική.
-Κι όσοι ζουν μόνο με τη λογική, χωρίς το συναίσθημα, τι έχουν ζήσει πραγματικά, τι έχουν νιώσει;!
-Ποτέ δεν ξέρεις, κι αυτοί μπορεί να έχουν συναισθήματα, μα να τα κρύβουν.
-Σίγουρα η καρδιά είναι πάντα εκεί, και δε σ'αφήνει να ησυχάσεις, παρασιτεί συνέχεια σε βάρος της λογικής. Αλλά εκτός από αυτό υπάρχουν κι άλλα πράγματα. Υπάρχουν κι η αξιοπρέπεια, κι ο αυτοσεβασμός.

Πάντα έβαζα πάνω απ' όλα το συναίσθημα. Όλα μου φαίνονταν άσχημα, αδιάφορα ξένα από εμένα όταν έλειπε αυτό. Γκρίζα, με έτρεπαν στη φυγή. Μα κάποιες φορές δε φτάνει μόνο αυτό. Έρχεται κ η λογική. Και είναι φορές που την έχω διαλέξει. Και δεν το έχω μετανιώσει. Είναι όταν κάποιος καταπατά το εγώ μου, την ύπαρξή μου, όταν ζει σε βάρος μου. Τότε όχι, δεν το μετανιώνω. Κι η καρδιά σωπά, γιατί καταλαβαίνει το καλό της. Αυτοσεβασμός, θα έλεγα ότι είναι, και εκεί δεν ταιριάζουν οι υποχωρήσεις.
Μα ακόμα ταλαντεύομαι...Λογική.....Καρδιά..... Η ισορροπία τους που να βρίσκεται...Ίσως δε χρειάζεται πάντα να το ψάχνουμε.

Δυο καρδιές....
Δυο αστέρια....
Όλα από πηλό....
Φθαρτά στην αρχή, σταθερά και αναλλοίωτα μετά.
Όλα για να τα χαρίσω.
Κι όμως ψάχνω ακόμη τα χρώματα για να τα βάψω.
Δεν τους πάνε όλα.
Ψάχνω τα χρώματα.
Μέσα μου θα τα βρω...

Τη μια καρδιά θα τη βάψω γαλάζια, να στη χαρίσω κοριτσάκι, να την κρατάς στα χεράκια σου, να την κοιτάς, να χαμογελάνε τα μάτια σου. Φυλαχτό γαλάζιο να ναι για σένα...

Κι όμως μένουν ακόμα....μια καρδιά....δυο αστέρια....και τα χρώματα.
Μέσα μου να ψάξω, να θυμηθώ.

11 σχόλια:

Ναυαγος στο γαλαζιο είπε...

...Ίσως δε χρειάζεται πάντα να το ψάχνουμε...
Ετσι είναι... νομίζω ότι δεν θα βρείς άκρη. Το ένα είναι πιο δυνατό απ'το άλλο. Πότε νικά η Λογική πότε η Καρδιά... και εσύ στην μέση... όπως όλοι μας... έρμαια δύο λέξεων...

Να βοηθήσω στα χρώματα ;
Λευκό θα έβαζα στην άλλη καρδιά.
Λευκό καθάριο... όμορφο λαμπερό. Να μη την ακουμπάν με βία, και ένα χάδι να'χει πάντα μαζί της.
Και στ'αστέρια...
Στ'αστέρια μια έκρηξη χρωμάτων... φωτεινά όλα... φώς και χρώμα και ο ουρανός θα πυρπολυθεί απο μια λάμψη.
Να τον κοιτά και να αναπνέει η ψυχή του... να αναζωογονείται κι αυτός μαζί.

elmelissa είπε...

Μέσα μας πάντα βρίσκουμε την ισορροπία pixie. Ακόμη και όταν νομίζουμε πως δεν μπορούμε. Δεν ξέρω τι είναι αυτό που άλλοτε δίνει προβάδισμα στην καρδιά και άλλοτε στη λογική...αλλα υπάρχει, είναι εκεί...πες το ένστικτο, πες το διαίσθηση, πες το ανάγκη...συνηθως μας καθοδηγει σωστα.
Κι ειναι αυτο που μας λέει : "Μείνε...πρεπει να μείνεις" ή αντίθετα "φύγε...απλά φύγε, δεν υπαρχει κανενας λόγος να είσαι εδώ..."

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

αιωνιο ειναι θαρρω το ερωτημα μονο γι αυτους που επιλεγουν παντα την καρδια...
αυτοι μονο αμφιταλαντευονται αναμεσα στην λογικη και την καρδια...
επιλεγουν παντα την καρδια αλλα καπου φοβουνται μηπως θα επρεπε να εχουν και λιγο λογικη οι πραξεις τους...
οι λογικα σκεπτομενοι δεν βαζουν τετοιο ερωτημα...δεν υφισταται γι'αυτους...η λογικη ειναι το πιο σωστο...
ανηκω σε αυτους που επιλεγουν την καρδια...αν εκανα λαθη και αν την πατησα ενας Θεος το ξερει ποσες φορες...
μα δεν μετανιωσα ουτε για μια φορα...νιωθω γεματη οταν ακολουθω την καρδια...οσες φορες εβαλα λογικη παντα κατι ελειπε...
ακου την καρδια σου pixie μου...
ετσι δεν λενε...;
νεραιδενια φιλια!

genna είπε...

H καρδούλα πάντα ξέρει καλύτερα μικρό μου

τι όμορφα να την χαρίζεις τόσο όμορφα και να χαμογελούν τα μάτια... είναι όμορφο να χαμογελούν τα μάτια, ετσι φωτίζεται και η λογική...

Χρωματιστή καλημέρα κοριτσάκι!

faidra είπε...

Λογική ή καρδιά...;;; ένα αιώνιο ερώτημα. Η φύση, όμως, ως προνοητική, μάς χάρισε το ένστικτο.
Όταν εμείς οι ίδιοι αδυνατούμε να ζυγιάσουμε τα πράγματα γύρω μας και μέσα μας, έρχεται μια "ουράνια" φωνούλα και μάς ξεμπερδεύει.
Είναι όπως ακριβώς στα παιδιά... κρίνουν τους ανθρώπους από το αγνό προαίσθημά τους, από το ένστικτό τους. Κι όσο πιο αθώα είναι μια καρδιά, τόσο πιο δυνατό είναι το ένστικτο.
Εμένα πάντως η καρδιά και η λογική μέ πρόδωσαν... το ένστικτο, ποτέ...

Ηλιόλουστες, φθινοπωρινές καλησπέρες...

Λάκης Φουρουκλάς - Lakis Fourouklas είπε...

Μέσα σου να ψάχνεις, πάντα, εκεί είναι όλες οι απαντήσεις. Μέρα καλή:)

Feli είπε...

εχω βρεθει πολλες φορες σ αυτο το δειλημμα..τι να ακουσω τη λογικη ή την καρδια..τις περισσοτερες φορες νικαει η καρδια αν και η λογικη ουρλιαζει οτι δεν ειναι σωστο

fei είπε...

και εγω αναρωτιομουνα τι να ακολουθησω
και ακολουθουσα την καρδια γιατι οπως εμαθα ειναι ο δυνατοτερος μυς στο ανθρωπινο σωμα αντεχει πολλα!

Iris είπε...

Τελικά όλους μας βασανίζουν αυτά τα διλήματα κάποτε ή πολύ συχνά ή πάντα. Όμως είναι πολύ σωστό αυτό που είπες "Από τη στιγμή που αυτά τα δυο θα συγκρουστούν, όποιο και να διαλέξεις υποφέρεις, αλλά με διαφορετικό τρόπο." Πρέπει να διαλέγουμε το είδος του πόνου λοιπόν και όχι το παυσίπονό του?

CAESAR είπε...

Ωραία αίσθηση το απογευματινό-βραδυνό φθινοπωρινό περιβάλλον έτσι όπως το περιγράφεις!

Η λογική είναι μάλλον μια εφεύρεση, το ένστικτο & η ψυχή προϋπήρχαν και βρίσκονται σε αρμονία με το σύμπαν:)

chrisa είπε...

Καλησπέρα!!
Σε προσκαλώ σε ένα παιχνίδι με 7 αλήθειες!!Κάνε μια επίσκεψη στο blog μου..και δες για λεπτομέρειες...Αν το έχεις παίξει το παιχνίδι..δεν πειράζει!!
Πολλά φιλιά!!