Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2009

Silence



Σ' ονειρεύομαι...
σε όνειρα παιδικά...
στη βροχή...
σε σκόνη φωτός, από μισόκλειστα παράθυρα...
σε ένα έρημο ψηλοτάβανο δωμάτιο...
στη μπλε σκιά του ήχου...
στον ήχο της φωνής σου...
μες το άγγιγμα...

Σσσσσ, σωπάστε φτερά μου, σταματήστε ανοιχτά...
Σσσσσ, ακούω τη σιωπή σου, κι αυτά που δεν λες...

Λείπουν οι λέξεις, μα περισσεύουν οι εικόνες που μου αφήνεις.
Κάνω μια σκέψη, ανοίγω το λεξικό σε μια τυχαία λέξη. ΚΑΤΑΦΑΣΗ.
Καταφάσκω μαζί σου σε χρόνους ποικίλων χρωμάτων και διαθέσεων, έντονης ζωής και συναισθημάτων.
Απόψε διασχίζω στα όνειρα αβίωτες στιγμές μαζί σου...
Μόνο...να... δεν μπορώ να κοιμηθώ...Να πλέξω το χέρι μου στο δικό σου; Μόνο για απόψε...

7 σχόλια:

πέμπτη εποχή είπε...

Νομίζω είναι ο ωραιότερος στίχος που έχω διαβάσει τελευταία.
''Απόψε διασχίζω στα όνειρα αβίωτες στιγμές μαζί σου''.
Εμπεριέχει την απώλεια μα συνάμα και το ταξίδι.
Την καλημέρα μου :)

piXie είπε...

Καλημέρα Πέμπτη Εποχή!
Όταν φτάσει ο καιρός να δώσεις σε κάποιον μια θέση μέσα σου, τον βάζεις στη βαρκούλα της σκέψης και τον ταξιδεύεις όπου εσύ θες! Ακόμη και σε πράγματα που δεν ζήσατε ποτέ μαζί... Καμιά φορά μπερδεύω το όνειρο με την πραγματικότητα...Μα δε με πειράζει...

genna είπε...

«Μόνο...να... δεν μπορώ να κοιμηθώ...Να πλέξω το χέρι μου στο δικό σου; Μόνο για απόψε...»

υπέροχο όλο μικρό μου, αυτό στη βαρκούλα της σκέψης, τα ωραιότερα ταξίδια...

τίποτα δεν πειράζει...

piXie είπε...

Καλημέρα genna μου! Είναι τα ωραιότερα ταξίδια γιατί γίνονται αυθόρμητα, χωρίς όρους και προϋποθέσεις! :)

Ναυαγος στο γαλαζιο είπε...

Είναι όμορφο να ακούω την σιωπή της, να ταξιδεύω στις εικόνες της, να κλειδώνω το κορμί στο δικό της.

Το απόψε σου να κρατήσει νύκτες πολλές και οι στιγμές αιώνες...

Την καλημέρα μου

Melian είπε...

Μια αισιοδοξία διακριτή σε κάθε σου λέξη
Μια κατάφαση σε όσα ομορφαίνουν την κάθε μας ανάσα.

Ειναι η άνοιξη εκει έξω. Από μας περιμένει να την βαλουμε μεσα

fei είπε...

κανε ονειρα
ακομα και με ανοιχτα ματια..................