Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2009

Στο μεταίχμιο


Σε σκέφτομαι σήμερα...
Όχι δεν είναι μια ξεχωριστή μέρα, γιατί κάθε μέρα σε σκέφτομαι.
Κι ό,τι πιο όμορφο κρύβω μέσα μου από συναίσθημα έρχεται και ξεκουράζεται στο πρόσωπό μου...
Είναι περίεργο, νιώθω σα να μην έχεις φύγει. Συνέχεια έρχεσαι στον ύπνο μου...και μ' αρέσει...πάντα είσαι χαμογελαστή, πάντα χαρούμενη... Πάντα μες το όνειρό μου, το όνειρο έιναι ´οτι έχεις φύγει, κι ευτυχώ που όλα ήταν ψέμα...Ανοίγω τα μάτια έπειτα, συνειδητοποιώ και θλίβομαι πολύ...απογοητεύομαι. το ξέρω αλήθεια πως δε μ' έχεις αφήσει. Ή πως άφησες τόση αγάπη εδώ κάτω, που φτάνει για μια ζωή να μ' αγκαλιάζει...
Είχα γράψει...."να χα προλάβει να σε κάνω μια ακόμη αγκαλιά, μήπως και σε κρατήσω εδώ..."
Το ίδιο βράδυ ήρθες στον ύπνο μου και με έκανες την πιο μεγάλη αγκαλιά. Την ένιωθα...τα χέρια σου.

Σα να λείπει το ένα μου χέρι, μαθαίνω απλά να εκτελώ όλες τις κινήσεις με το άλλο.


Σ' αγαπώ πολύ my sis. Δε θα σε ξεχασω....τον πιο κοντινό μου άνθρωπο.