Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2009

Στο μεταίχμιο


Σε σκέφτομαι σήμερα...
Όχι δεν είναι μια ξεχωριστή μέρα, γιατί κάθε μέρα σε σκέφτομαι.
Κι ό,τι πιο όμορφο κρύβω μέσα μου από συναίσθημα έρχεται και ξεκουράζεται στο πρόσωπό μου...
Είναι περίεργο, νιώθω σα να μην έχεις φύγει. Συνέχεια έρχεσαι στον ύπνο μου...και μ' αρέσει...πάντα είσαι χαμογελαστή, πάντα χαρούμενη... Πάντα μες το όνειρό μου, το όνειρο έιναι ´οτι έχεις φύγει, κι ευτυχώ που όλα ήταν ψέμα...Ανοίγω τα μάτια έπειτα, συνειδητοποιώ και θλίβομαι πολύ...απογοητεύομαι. το ξέρω αλήθεια πως δε μ' έχεις αφήσει. Ή πως άφησες τόση αγάπη εδώ κάτω, που φτάνει για μια ζωή να μ' αγκαλιάζει...
Είχα γράψει...."να χα προλάβει να σε κάνω μια ακόμη αγκαλιά, μήπως και σε κρατήσω εδώ..."
Το ίδιο βράδυ ήρθες στον ύπνο μου και με έκανες την πιο μεγάλη αγκαλιά. Την ένιωθα...τα χέρια σου.

Σα να λείπει το ένα μου χέρι, μαθαίνω απλά να εκτελώ όλες τις κινήσεις με το άλλο.


Σ' αγαπώ πολύ my sis. Δε θα σε ξεχασω....τον πιο κοντινό μου άνθρωπο. 

8 σχόλια:

genna είπε...

έτσι έρχονται γλυκιά μου οι αγαπημένοι ή μάλλον δεν έφυγαν ποτέ...

να μην εξασθενίσει η μνήμη, πάντα τα όνειρα σου να φωτίζει, ν' αγκαλιάζει...

ναι σ' ένα μεταίχμιο ζούμε...

φιλί και καλό μήνα μικρό μου!

σήμερα Αγαπά την ησυχία...

mauveair είπε...

Ό,τι κι αν γίνει η αγάπη πάντα μένει...πάντα

Elrond είπε...

Όσο υπάρχει η μνήμη υπάρχουν και οι ψυχές!
Οι ψυχές χάνονται όταν τις ξεχάσουμε ….
Ότι υπήρξε μια φόρα, δε παύει να μην υπάρχει….

Mikros Boudas είπε...

Κάποιος χάνεται μόνο όταν τον ξεχνάμε....

Dirty Fairy Tale είπε...

Einai polu tuxeri pou se eixe, kai se exei akoma..

kostas_patra είπε...

μες στη σιωπή
θα ακούς μια φωνή
απο δώ και μπρός

μες στο σκοτάδι
σαν είσαι μόνη
τώρα πια δεν θα σαι

οι λέξεις δεν είναι παυσίπονα,
το αντίθετο μάλλον,
γιατί πονάς σαν θυμάσαι,
μέχρι να αγαπήσεις τις κρυφές σου πληγές

δύναμη μόνο, καλή μου

Melian είπε...

Γλυκο κορίτσι, συγγνωμη για την απουσία μου.

Είναι πολυ λυπηρό να χάνει κανείς από τόσο νωρίς το δώρο της ζωής.
Κουράγιο!

Ελπίζω όσο την είχατε κοντά σας να πρόλαβε να χαρεί όσα περισσοτερα γινόταν.

Ζήσε και για κείνη . Λάμπρυνε τη μέρα σου. Η απώλεια βαραίνει πάντα τους ζωντανούς. Αλλά είναι εκεινοι που πρέπει να υψώσουν το κεφάλι τους και να ξαναδουν τον ήλιο

chrisa είπε...

Otan xaneis enan agapimeno..xanete ke ena komati tou eaftou sou...
Omos..i mnimi ke oi orees stigmes..panta to anaplironoun ekeino to keno...Esto ke ligo..na sou ferei ena xamogelo..
Na peraseis oso kalitera mporeis afto to kalokeri..Na xekourasteis...
Filia!