Συναισθηματικός μετανάστης τριγυρίζω σε λιμάνια και θάλασσες, ψάχνοντας αγκαλιά να με ηρεμήσει μα τίποτα δε με αντέχει γιατί δεν το αντέχω εγώ. Δε χωράω τον εαυτό μου, δε χωράω στον εαυτό μου, μα ούτε σκορπίζομαι τριγύρω. Ασφικτυώ στα όρια της σκέψης μου, χωρίς όμως να μπορώ καθαρά να σκεφτώ, να φτάσω στο κλειδί της λύτρωσής μου...
Κυριακή, 9 Αυγούστου 2009
in this silence....in this white wave....I m sinking....
Συναισθηματικός μετανάστης τριγυρίζω σε λιμάνια και θάλασσες, ψάχνοντας αγκαλιά να με ηρεμήσει μα τίποτα δε με αντέχει γιατί δεν το αντέχω εγώ. Δε χωράω τον εαυτό μου, δε χωράω στον εαυτό μου, μα ούτε σκορπίζομαι τριγύρω. Ασφικτυώ στα όρια της σκέψης μου, χωρίς όμως να μπορώ καθαρά να σκεφτώ, να φτάσω στο κλειδί της λύτρωσής μου...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
3 σχόλια:
Το ταξίδι της ζωής είν' αυτό. Για άλλους ακύμαντο, για άλλους με συνεχείς τρικυμίες και ανατροπές. Και για κάποιους, βέβαια, απλό, σαν συνήθεια. Μέρα καλή
Σε καταλαβαίνω, ξέρω τι είναι το τριγύρισμα στα λιμάνια. Απλά, αφέσου:)
Θα φτάσεις.
Και μην ξεχνάς πως όλα ενα παιχνιδι του μυαλού είναι. Άλλαξε τους κανόνες.
Δημοσίευση σχολίου