Τρίτη, 30 Μαρτίου 2010

Κι αν κάποιος δεν κατάφερε από την αρχή να γράψει μέσα σου βαθιές και σίγουρες γραμμές, πώς περιμένεις να πιάσει το μολύβι αργότερα;
Κι ένα σκοτεινό αγόρι γυρίζει γύρω γύρω(μου), αλλά σκοντάφτω. Σπάει ο καθρέφτης και το ειδωλό του μοιράζεται σε 1000 κομμάτια. Όσα και τα λόγια του.

Κι ένα σκοτεινό αγόρι γυρίζει γύρω γύρω.
...Γυρίζει γύρω μου με χαμόγελο ναρκισσιστικής σιγουριάς.
Μα έτσι που στρέφει το βλέμμα αλλού...δε θα καταλάβει πως ξέφυγα...απτον κύκλο του.
Κι ύστερα, θα βρεθεί μόνος του στη μέση του δικού του κύκλου, χαμένος στο δικό του παιχνίδι...

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Αν γράφεις τέτοια τώρα, φαντάζομαι τι θα γράφεις όταν μεγαλώσεις κι άλλο...

a reader